Interview met Astrid

👋 Een zwaai, een glimlach en een steen die verbinding brengt

Bij Wijkcentrum ’t Rietland in Badhoevedorp kijkt collega Astrid vanuit haar kantoor zo naar buiten, recht op de Zwaaistenen én de voorbijgangers. En dat levert elke dag spontane momenten op.

“Mensen zwaaien nu veel vaker. Dan wijs ik naar de steen, en dan zien ze het meteen.”
Ze houdt bewust de lamellen naar beneden — zodat ze altijd even kan zwaaien.

Ook tijdens het straatvegen in de zomer ontstaat er makkelijk contact:
“Dan zeg ik: ‘Leuk hè, die steen?’ Mensen reageren enthousiast, scannen de QR-code… zo begint het gesprek vanzelf.”

Voor Astrid vertegenwoordigt de steen precies waar zij waarde aan hecht: vriendelijkheid, elkaar écht zien en blijven groeten.
“Eigenlijk vind ik het een groetsteen. Een mooi aanknopingspunt om mensen aan te spreken — en soms zelfs uit te nodigen voor een kopje koffie.”

Dat leidt tot kleine maar betekenisvolle ontmoetingen. Zoals vanmorgen:
“Ik kwam aan met de hond, herkende iemand en zei: ‘Hé, jij bent toch die en die?’ En meteen hadden we een leuk praatje.”

Gewoon door even te zwaaien.
Kleine gebaren, grote impact in de buurt.