“We hebben eigenlijk helemaal geen achtergrond in tuinieren of kweken. Erwin woonde eenhoog in Amsterdam en ik op een etagewoning in Lelystad. We hadden niet eens een tuin. Toch zit het bij Erwin wel in zijn bloed. Hij heeft echt groene vingers. Alles wat hij aanraakt, gaat groeien en bloeien,” vertelt Mirjam.

Erwin vult aan: “Eind 2020 zijn Mirjam en ik in Hoofddorp, in de wijk Pax gaan samenwonen. Ik werk voor Rozemarijn als begeleider van jongvolwassenen met een beperking, waar de ZilverEsdoorn, het begeleidwonenhuis voor jongvolwassenen, pal naast De Boerderij onderdeel van is. Dus ik kende de buurt en wijkcentrum De Boerderij. En nu wonen we op een minuut ervandaan. Ik werk op de dagbesteding van Rozemarijn op verschillende werkplaatsen, één daarvan is Overland, de tuinwerkplaats. Daar merkte ik dat ik tuinieren en het samenwerken erg leuk vond.”

“In februari zijn we begonnen om de tuin in te richten. Het was braakliggend terrein, één groot distelparadijs. We hebben de grond afgegraven, bakken neergezet en zo ontstonden langzaam maar zeker de moestuin, fruittuin en plukweide. Nu groeien er courgettes, pompoenen, komkommers, frambozen, kersen, bramen, zonnebloemen, echt van alles.”

Mirjam: “We zijn wel samen begonnen en ik vind het tuinieren steeds leuker worden. Maar zeker in het begin was het echt Erwin zijn dingetje. Erwin is nog steeds wel zo’n tien uur per week in de tuin aan de slag. Ik vind vooral alles wat we eromheen doen erg fijn. Een praatje maken met de mensen die aan komen lopen, het contact met de mensen van De Boerderij. Onlangs maakten ze in de ZilverEsdoorn pompoensoep van onze pompoenen. Dat vind ik hartstikke leuk.”

“De buurttuin is eigenlijk een middel. De belangrijkste oogst van de tuin is het sociale contact, de gemeenschap die er ontstaat. De tuin is van de buurt, door de buurt. We willen bijvoorbeeld ook de bewoners van de ZilverEsdoorn via de tuin wat meer in contact brengen met buurtbewoners. En met de oogst willen we uiteindelijk ook de buurt in. Het fruit en de groenten naar mensen die het wat moeilijker hebben. Het sociale aspect is het belangrijkste.”

“Iedereen is welkom in de buurttuin om te helpen en het liefst mensen uit de buurt natuurlijk. We hebben een aantal vaste vrijwilligers, maar dat mogen er best nog wel meer worden. Er is genoeg te doen, je mag zelf initiatief nemen. Zo is een van onze vrijwilligers gestart met een theetuin, hartstikke leuk! Nu het beginwerk is gedaan – er is 20 kuub tuinaarde door onze handen gegaan – en je echt kan zien wat er allemaal groeit en bloeit, krijgen we steeds meer aanloop. Dat is mooi. Dus wie graag in deze prachtige buurttuin werkt, al is het maar een uurtje in de week, meld je vooral aan!”