“Als ik thuis uit het raam kijk, zie ik ’t Rietland liggen. Toch ben ik er vroeger nooit geweest. Net als veel mensen in Badhoevedorp kende ik het wijkcentrum wel, maar was het er nooit van gekomen om binnen te lopen. Tegenwoordig ben ik er vaak een paar keer per week.”

“Ik ben een echte Badhoevendorpse, hoewel ik een paar jaar ergens anders heb gewoond. Ik ben aan de Sloterweg geboren en woon verreweg het grootste deel van mijn leven in dit dorp. Toen mijn man was overleden, wilde ik weer aan het werk. Ik heb veel gesolliciteerd, maar het lukte niet om een baan te vinden. Dan ga ik als vrijwilliger werken, dacht ik toen. Bij ’t Rietland werd ik direct aangenomen. Dat is zo’n tien jaar geleden. Ik schenk nu elke woensdag koffie, bij de spelletjesmiddag en het kaarten maken. Om de week ben ik er op donderdag bij het klaverjassen en een keer per maand op de vrijdag kook ik bij de Smulmaatjes. Daar willen ze altijd heel graag dat ik lasagne maak. Ik ben er best vaak dus, maar vind het hartstikke leuk. Omdat ik zo dichtbij woon, komen ze ook tussendoor nog wel eens bij me aankloppen om even in te vallen. Als ik tijd heb, zeg ik meestal ja.”

“In het begin was het voor mij nog wel een beetje onwennig. Ik ben niet zo gewend om met zoveel mensen om te gaan. Maar nu gaat het goed. Ik merk ook dat de bezoekers het prettig vinden dat ik er ben. Het is heel gezellig, al komt er weinig van om een praatje te maken. Daarvoor is het meestal te druk. Voor veel bezoekers is ’t Rietland echt een tweede huiskamer, waar ze dorpsgenoten ontmoeten en leuke dingen kunnen doen. Voor mijzelf voelt het inmiddels ook zo, het is een heel gezellige plek waar ik graag ben.”